سرطان سینه؛ انواع، علائم و درمان

 سرطان سینه؛ انواع، علائم و درمان

سرطان سینه؛ انواع، علائم و درمان

سرطان سینه شایع‌ترین سرطان در زنان و دومین علت اصلی مرگ سرطان در زنان پس از سرطان ریه است. انواع مختلفی از سرطان سینه وجود دارد. برای تعیین رویکرد مناسب برای درمان این بیماری، پزشک ابتدا باید مشخصات تومور را ارزیابی کند، این که آیا بیماری به اندام‌های دیگر گسترش یافته است یا خیر و همچنین در کدام نوع بافت بیماری آغاز شده است

آگاهی از علائم و نیاز به غربالگری از روشهای مهم کاهش خطر است. در موارد نادر ، سرطان سینه می‌تواند مردان را نیز درگیر کند، اما این مقاله به سرطان سینه در زنان خواهد پرداخت.

سرطان سینه-خانومی

انواع سرطان سینه

بیشترین نوع سرطان‌ سینه که افراد به آن مبتلا می‌شوند، آدنوکارسینومای سینه است. این نوع تومورها در بسیاری دیگر از سرطان‌های شایع نیز یافت می‌شوند و در غدد یا مجاری ترشح مایعات ایجاد می‌شوند. آدنوکارسینومای سینه در غدد تولیدکننده شیر به نام لوبول یا در مجاری شیر ایجاد می‌شود.

سرطان سینه دو دسته هستند: تهاجمی و غیرتهاجمی.

تهاجمی

سلول‌های سرطانی مهاجم (نفوذی) از موانع طبیعی بافت سینه عبور کرده و از طریق جریان خون و غدد لنفاوی به سایر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابند. برخی از سرطان‌های سینه نسبت به سایرین تهاجمی‌تر عمل می‌کنند. اما برخلاف برخی دیگر از سرطان‌ها، نوع سرطان سینه همیشه نمی‌تواند تعیین کند که این سرطان در هر بیمار چقدر تهاجمی است. برای تعیین میزان تهاجمی سرطان سینه در یک بیمار، پزشکان تومور را بررسی می‌کنند، سلول‌های سرطانی را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کنند و از ۱ تا ۳ درجه میزان تهاجمی بودن آن را تعیین می‌کنند. سرطان‌ها ممکن است وقتی سلول‌هایشان به سرعت تقسیم می‌شوند، تهاجمی در نظر گرفته شوند.

تهاجمی‌ترین سرطان‌های سینه عبارتند از:

  • سرطان سینه منفی سه‌گانه:
    این نوع سرطان سینه از نظر هورمون‌های استروژن و پروژسترون و پروتئین HER2 منفی است.
  • سرطان التهابی سینه:
    به نوعی سرطان سینه گفته شده که باعث تورم و قرمزی پستان می‌شود.

غیرتهاجمی

سلول‌های سرطانی غیرتهاجمی بدون اینکه به بافت‌ها، لوبول‌ها یا مجاری اطراف گسترش پیدا کنند، در مکانی خاص از سینه باقی می‌مانند. انواع دیگر سرطان سینه شامل سارکوم سینه، کارسینوم متاپلاستیک، کارسینوم آدنوسیستیک، تومور فیلودها و آنژیوسارکوم است.

سرطان سینه-خانومی

علائم سرطان سینه

غده یا جمع شدگی سینه فقط یکی از علائم احتمالی سرطان سینه در مردان و زنان است. سرطان سینه باعث تغییراتی در پوست سینه و اطراف آن می‌شود. اگر متوجه هر یک از این تغییرات در سینه خود شدید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

در برخی موارد، سرطان سینه ممکن است هیچ علائمی نداشته باشد، اما پزشک یک توده را در ماموگرافی تشخیص دهد. غربالگری سرطان سینه طبق توصیه پزشک می‌تواند به تشخیص این بیماری در مراحل اولیه و درمان آن کمک کند.

در این ادامه، ما برخی از علائم و نشانه‌های سرطان سینه را که ممکن است بدون وجود غده قابل توجهی در سینه ایجاد شود، بحث می‌کنیم.

  • تغییراتی در بافت پوست:
    تغییر پوست ممکن است نشانه اولیه سرطان سینه باشد. سرطان سینه می‌تواند باعث تغییر و التهاب در سلول‌های پوستی شود که منجر به تغییر بافت می‌شود. نمونه هایی از این تغییرات بافت عبارتند از:
    پوسته پوسته شدن در اطراف نوک سینه و آرئول. در این زمان پوست شبیه به حالت آفتاب سوخته یا به شدت خشک در می‌آید.
  • ضخیم شدن پوست در هر قسمت از سینه:
    این تغییرات همچنین ممکن است باعث خارش شود ، که افراد اغلب آن را با سرطان سینه مرتبط می دانند ، هرچند که معمول نیست. این تغییرات پوستی ممکن است از نوع نادر سرطان سینه به نام بیماری پاژه باشد. تغییر بافت همچنین می تواند در نتیجه بیماری های خوش خیم پوستی ، از جمله درماتیت و اگزما رخ دهد.
  • ترشحات نوک سینه:
    ممکن است فردی ترشحات از نوک سینه را مشاهده کند که ممکن است کم یا زیاد باشد و از رنگ شفاف تا شیری و زرد، سبز یا قرمز متغیر است. ترشحات شیری از نوک سینه برای افرادی که شیرده هستند طبیعی است، اما توصیه می‌شود در مورد هر ترشحات دیگر سینه به پزشک مراجعه کنید. اگرچه بیشتر ترشحات نوک سینه غیرسرطانی است، اما در برخی افراد می‌تواند نشانه سرطان سینه باشد.
    سایر دلایل احتمالی ترشحات سینه عبارتند از عفونت سینه، یک اثر جانبی قرص های ضد بارداری، عارضه، جانبی مصرف برخی داروها و تغییرات در فیزیولوژی بدن
  • گودی نوک سینه:
    گودی پوست گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از التهاب سرطان سینه، یک نوع تهاجمی سرطان سینه باشد. سلول‌های سرطانی می‌توانند باعث تجمع مایع لنفاوی در سینه شوند که منجر به تورم و همچنین فرورفتگی یا سوراخ شدن پوست می‌شود.
  • تغییر گره لنفاوی:
    گره‌های لنفاوی مجموعه‌های کوچک و گردی از بافت سیستم ایمنی بدن هستند که مایع را فیلتر کرده و عواملی مثل مضر باکتری‌ها، ویروس‌ها و سلول‌های سرطانی را تصرف می‌کنند. اگر یک سلول سرطانی از سینه خارج شود، اولین جایی که به آن سفر می‌کند، ناحیه غدد لنفاوی زیر بغل در همان طرف سینه آسیب دیده است. این می‌تواند منجر به تورم در این ناحیه شود.
  • درد سینه یا نوک سینه:
    سرطان سینه می‌تواند در سلول‌های پوستی تغییراتی ایجاد کند که منجر به احساس درد، حساسیت و ناراحتی در سینه شود. اگرچه سرطان سینه غالباً بدون درد است، اما مهم است که از هیچ علائم و نشانه‌هایی که می‌تواند ناشی از سرطان سینه باشد چشم پوشی نکنید. برخی از افراد ممکن است درد را به عنوان احساس سوزش توصیف کنند.
  • جمع شدن یا وارونگی نوک سینه:
    سرطان سینه می‌تواند باعث تغییر سلول در پشت نوک سینه شود. این تغییرات می‌تواند منجر به وارونگی و برگشتن نوک سینه به داخل سینه شود. ظاهر نوک سینه‌ها اغلب طی تخمک‌گذاری یا سایر قسمت‌های چرخه قاعدگی تغییر کند، اما افراد نباید هرگونه تغییر در سینه را سرسری بگیرند.
  • قرمزی:
    تغییرات ناشی از سرطان سینه ممکن است باعث تغییر رنگ یا حتی کبودی در آن ناحیه از پوست شود و رنگ پوست را به قرمز، بنفش یا بنفش مایل به آبی تغییر دهد. وجود این تغییرات رنگ ممکن است به خاطر ضربه به سینه نیز بوجود آید. با این حال اگر این تغییرات رنگ بدون ضربه ایجاد شده باشند. در صورت از بین نرفتن تغییر رنگ سینه، حتی اگر علت اصلی آن ضربه باشد، مراجعه به مشاوره پزشکی امری حیاتی است.
  • تورم:
    سرطان سینه می‌تواند باعث تورم کل سینه یا ناحیه‌ای از سینه شود. در بعضی موارد مشاهده شده که این تورم باعث ایجاد تفاوت در اندازه یکی از سینه‌ها شده.

سرطان سینه-خانومی

علل ایجاد سرطان سینه

پس از بلوغ، سینه یک زن از چربی، بافت همبند و هزاران لوبول تشکیل شده است. این‌ها غده‌های ریزی هستند که شیر تولید می‌کنند. و از آن طرف لوله‌های کوچک یا مجاری، شیر را به سمت نوک سینه حمل می‌کنند.

سرطان باعث تکثیر غیرقابل کنترل سلول‌ها می‌شود. آن‌ها در نقطه معمول چرخه زندگی خود نمی‌میرند. این رشد بیش از حد سلول باعث سرطان می‌شود زیرا تومور از مواد مغذی و انرژی استفاده می‌کند و سلول‌های اطراف خود را از گرفتن این مواد محروم می‌کند.

سرطان سینه معمولاً از پوشش داخلی مجاری شیر یا لوبول‌هایی که شیر آن‌ها را تأمین می‌کند، شروع می‌شود. از آنجا می‌تواند به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد. علت دقیق سرطان سینه هنوز مشخص نیست، اما برخی از عوامل خطر احتمال آن را بیشتر می‌کند.

  • سن:
    هرچه سن افراد بالا برود خطر ابتلا به سرطان سینه افزایش می‌یابد. این بیماری در زنان بالای ۵۰ سال که دوران یائسگی را گذرانده‌اند، بیشتر دیده می‌شود. حدود ۸ مورد از ۱۰ مورد سرطان سینه در زنان بالای ۵۰ سال اتفاق می‌افتد. تمام خانم‌هایی که ۵۰ تا ۷۰ سال دارند باید هر ۳ سال یک‌بار تحت عنوان برنامه غربالگری سینه (NHS) از نظر سرطان سینه غربال شوند.
  • سابقه سرطان سینه یا غدد سینه:
    اگر قبلاً دچار سرطان سینه یا تغییرات سلول‌های غیرسرطانی در مجاری سینه شده‌اید، احتمال ابتلای دوباره به آن در سینه دیگر یا در همان سینه بیشتر است. افرادی که سابقه سرطان سینه، تخمدان، لوله فالوپ یا سرطان صفاقی دارند باید از پزشکان خود در مورد آزمایش ژنتیک سوال کنند.
    غده خوش‌خیم پستان به معنای ابتلا به سرطان سینه نیست، اما انواع خاصی از غده‌های پستان ممکن است خطر ابتلا به سرطان را کمی افزایش دهد. برخی از تغییرات در بافت پستان شما، مانند رشد سلول‌های غیرطبیعی در مجاری(هیپرپلازی مجرای غیرمعمول)، یا سلول‌های غیرطبیعی درون لوب‌های پستان، احتمال ابتلا به سرطان پستان را افزایش می‌دهد.
  • بافت متراکم سینه:
    سینه‌های شما از هزاران غده کوچک (لوبول) تولید شیر تشکیل شده است. این بافت غده‌ای تراکم بیشتری نسبت به سایر بافت‌های سینه دارد و باعث متراکم شدن آن می‌شود. زنان با بافت متراکم سینه در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه هستند زیرا سلول‌های بیشتری وجود دارد که می‌توانند سرطانی شوند.
    بافت متراکم پستان همچنین می‌تواند ماموگرافی را دشوار کند، زیرا دیدن توده‌ها یا نواحی از بافت غیر طبیعی دشوارتر است. زنان جوان تمایل به سینه‌های حجیم دارند. هرچه پیرتر می‌شوید، میزان بافت غده‌ای در سینه کاهش می‌یابد و جای آن را چربی پر می‌کند، بنابراین سینه‌های شما کمتر متراکم می‌شوند.
  • قرار گرفتن در معرض استروژن و شیردهی:
    به نظر می‌رسد تماس طولانی مدت با استروژن خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد. این می‌تواند به این دلیل باشد که فرد زودتر از موعد قاعدگی خود را شروع می‌کند یا در سن بالاتر از سن متوسط ​​یائسه می‌شود و باعث می‌شود طول زمانی که بدن در تماس با استروژن بالا قرار دارد بیشتر باشد.
    به نظر می‌رسد شیردهی، به خصوص اگر تا بیش از یک سال ادامه داشته باشد، احتمال ابتلا به سرطان سینه را کاهش می‌دهد. این احتمالاً به دلیل کاهش قرار گرفتن در معرض استروژن است که بدنبال بارداری و شیردهی است.
  • وزن بدن:
    زنانی که پس از یائسگی دچار اضافه وزن یا چاقی می‌شوند، احتمالاً به دلیل افزایش سطح استروژن است که فرد را بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه قرار می‌دهد. مصرف زیاد قند نیز ممکن است یکی از عوامل آن باشد.
  • مصرف الکل:
    به نظر می رسد میزان بالاتری از مصرف منظم الکل در ایجاد سرطان سینه نقش دارد. مطالعات در مورد علل سرطان سینه نشان داده است زنانی که الکل مصرف می‌کنند بیشتر از کسانی که مصرف نمی‌کنند، در خطر ابتلا به سرطان سینه قرار دارند. کسانی که میزان متوسط ​​تا بالا الکل می‌نوشند، خطر بیشتری نسبت به مصرف مشروبات الکلی دارند.
  • قرار گرفتن در معرض تشعشعات:
    برخی اقدامات پزشکی که از اشعه استفاده می‌کنند، مانند اشعه ایکس و سی تی اسکن، ممکن است خطر ابتلا به سرطان سینه را کمی افزایش دهد.

تشخیص سرطان سینه

یک پزشک اغلب سرطان سینه را در نتیجه غربالگری تشخیص می‌دهد. به غیر از آن چندین آزمایش و روش تشخیصی به تأیید تشخیص سرطان کمک می‌کند.

  • معاینه سینه:
    پزشک سینه ها را از نظر وجود غده و سایر علائم بررسی می‌کند. در طول معاینه، ممکن است لازم باشد فرد در حالت های مختلف مانند بالای سر یا پهلوها نشسته یا بایستد.
  • آزمایشات تصویربرداری:
    چندین آزمایش می‌توانند به تشخیص سرطان سینه کمک کند که عبارتند از:
    ماموگرافی: نوعی اشعه ایکس است که پزشکان معمولاً در غربالگری اولیه سرطان سینه از آن استفاده می کنند.
    سونوگرافی: امواج صوتی برای کمک به پزشک در تشخیص توده جامد و کیست مملو از مایعات استفاده می‌شود.
    آزمایش MRI: تصاویر مختلفی از سینه را برای کمک به پزشک در تشخیص سرطان یا سایر ناهنجاری‌ها ترکیب می‌کند.
  • نمونه‌برداری:
    در نمونه‌برداری، پزشک نمونه‌ای از بافت را استخراج کرده و برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی ارسال می‌کند. نمونه‌برداری مشخص می‌کند که سلول‌ها سرطانی هستند یا خیر. و اگر جواب مثبت باشد نمونه‌برداری نشان می‌دهد که کدام نوع سرطان ایجاد شده است.

سرطان سینه-خانومی

راه‌های درمان سرطان سینه

سرطان سینه به چندین روش درمان می شود. این امر به نوع سرطان سینه و میزان گسترش آن بستگی دارد. افراد مبتلا به سرطان سینه اغلب بیش از یک نوع درمان دارند.

درمان به عوامل مختلفی بستگی دارد ، از جمله نوع و مرحله سرطان، حساسیت فرد به هورمون‌ها، سن، سلامت کلی و ترجیحات فرد.

  • شیمی ‌درمانی:
    شیمی‌ درمانی استفاده از داروهای ویژه برای کوچک کردن یا از بین بردن سلول‌های سرطانی است. پزشک ممکن است داروهای شیمی درمانی سیتوتوکسیک را برای از بین بردن سلول‌های سرطانی در صورت وجود خطر عود یا گسترش زیاد تجویز کند. اگر فردی بعد از جراحی شیمی درمانی کند، پزشکان آن را شیمی درمانی کمکی می‌نامند. گاهی نیز پزشک می‌تواند قبل از جراحی شیمی درمانی را برای کوچک کردن تومور و برداشتن آن آسان‌تر کند.
  • درمان بیولوژیکی:
     با سیستم ایمنی بدن شما کار می کند تا به آن کمک کند تا با سلول های سرطانی مقابله کند یا عوارض جانبی سایر درمان های سرطان را کنترل کند.
  • پرتو درمانی:
    پرتودرمانی درمانی با پرتوهای پرانرژی انجام می‌شود که سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد. برخی از زنان مبتلا به سرطان سینه، علاوه بر سایر روش‌های درمانی، به پرتودرمانی نیز نیاز دارند. پرتودرمانی در موارد مختلفی از جمله پس از جراحی برای کاهش احتمال بازگشت سرطان، در مواقعی که سرطان به استخوان و مغز گسترش یافته باشد، و یا اگر غده سرطانی بزرگتر از ۵ سانتی متر باشد.
  • هورمون ‌درمانی:
    برخی از انواع سرطان سینه تحت تأثیر هورمون‌ها مانند استروژن و پروژسترون قرار دارند. سلول‌های سرطانی سینه گیرنده دارند که به استروژن و پروژسترون متصل می ‌شوند و به رشد آن‌ها کمک می‌کنند. به درمان‌هایی که از اتصال هورمون‌ها به این گیرنده‌ها جلوگیری می‌کنند، هورمون‌درمانی گفته می‌شود.
    هورمون‌درمانی می‌تواند تقریباً در هر نقطه از بدن و نه فقط در سینه به سلول‌های سرطانی برسد. هورمون‌درمانی برای زنان مبتلا به تومورهایی که گیرنده هورمونی مثبت دارند توصیه می‌شود. پزشکان از انسداد هورمونی برای جلوگیری از بازگشت سرطان های سینه حساس به هورمون بعد از درمان استفاده می‌کنند. هورمون‌درمانی ممکن است برای درمان سرطان‌های مثبت گیرنده استروژن و گیرنده پروژسترون استفاده شود.
    آنها معمولاً درمان انسداد هورمون را بعد از جراحی انجام می‌دهند اما ممکن است گاهی اوقات از آن برای کوچک کردن تومور استفاده کنند. درمان مسدود کننده هورمون ممکن است تنها گزینه برای افرادی باشد که کاندیدای مناسبی برای جراحی، شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی نیستند.
    پزشکان ممکن است توصیه کنند فرد ۵-۱۰ سال پس از جراحی هورمون‌درمانی داشته باشد. با این حال، این درمان بر سرطان‌هایی که به هورمون‌ها حساس تأثیری نخواهد داشت. درمان با هورمون ممکن است روی باروری تاثیر بگذارند.
  • عمل جراحی:
    اکثر زنان مبتلا به سرطان پستان به عنوان بخشی از درمان خود جراحی می‌کنند. انواع مختلفی از جراحی‌های سینه وجود دارد که بسته به شرایط ممکن است به دلایل مختلفی انجام شود. جراحی‌ها با دو هدف حذف هرچه بیشتر سرطان (جراحی بدون پستان یا ماستکتومی) و بازسازی سینه بعد از برداشتن سرطان انجام می‌گیرد.پزشک شما ممکن است یک عمل خاص را براساس ویژگی‌های سرطان سینه و سابقه پزشکی شما توصیه کند یا ممکن است انتخاب را به عهده خودتان بگذارد.
    برای حذف سرطان سینه دو نوع عمل جراحی وجود دارد:
    جراحی با حفظ سینه:
    (جراحی لامپکتومی، کوادرانکتومی، ماستکتومی جزئی یا ماستکتومی سگمنتال) که در آن فقط بخشی از پستان حاوی سرطان برداشته می‌شود. هدف از بین بردن سرطان و همچنین برخی از بافت‌های طبیعی اطراف آن است. میزان برداشتن پستان به محل و اندازه تومور و همچنین عوامل دیگر بستگی دارد.
    جراحی با برداشتن سینه:
    ماستکتومی جراحی است که در آن کل پستان، از جمله تمام بافت پستان و در بعضی موارد، غدد لنفاوی و عضله دیواره قفسه سینه نیز برداشته می‌شود. چندین نوع مختلف ماستکتومی وجود دارد. برخی از خانم‌ها نیز ممکن است تحت عمل جراحی ماستکتومی مضاعف قرار بگیرند که در آن هر دو پستان برداشته می‌شود. لومپکتومی برداشتن تومور و مقدار کمی از بافت سالم اطراف آن است. جراحی لامپکتومی به جلوگیری از شیوع سرطان کمک می‌کند.
ارسال این مطلب به:

mohammad.javani89@gmail.com

0 Reviews

مطالب مرتبط